Vertragen, vertragen, vertragen

Recentelijk deed ik mee aan een schrijfworkshop, Harttaal. De methode die we hier oefenen gaat over het helder krijgen wat je voelt wat eruit wil komen om te schrijven. Niet wat je ‘denkt’ dat eruit wil komen, maar ‘voelt’.

“Vertragen, vertragen, vertragen”, hoorde ik juf Wies zeggen. Ze legt uit dat we zo snel denken dat we onze eigen gedachten niet bijhouden. Gedachten gaan alle kanten op, en als je wilt schrijven weet je vaak niet welke je écht hoort.

Schrijf op wat je hoort, en luister wat je schrijft.

De methode in deze workshop heet proprioceptive writing, wat gaat over voelend schrijven. Voelend schrijven is leren luisteren welke gedachte het duidelijkst omhoog komt; welke je ook kiest, deze vertrouw je en schrijf je op. Dan volg je de woorden al schrijvende. Zonder dat je hoeft te weten waarheen het verhaal leidt, je hoeft niet te weten welk verhaal je gaat vertellen. Je houdt voeling met je gedachten én wat je opschrijft via een eenvoudige vraag die je jezelf vaak stelt.

De uitspraak “vertragen, vertragen, vertragen” hoor ik luid en duidelijk.

De overeenkomst met de beoefening van Miksang Contemplatieve Fotografie is treffend!
In de beoefening van Miksang vertragen we eerst ons denken.
En dan vertragen we het ‘doen’, want vaak willen we meteen een foto maken.

We vertragen niet om langzaam te fotograferen.
We vertragen om helder te krijgen wat we werkelijk zien.
We vertragen om bewuster onze unieke verbinding te ervaren die al heeft plaatsgevonden met iets uit de wereld om ons heen, en met onszelf.

Ook in zitmeditatie staat vertraging centraal. Ik ben een echte ‘fan’ van zitmeditatie.
Stilzitten. Met een intentie. Om de continue gedachtestroom te kalmeren, en wakkerheid te versterken.

In deze vertraging worden we wakker. We worden wakker in het ervaren van onze innerlijke ruimte – we merken deze op. De innerlijke ruimte is namelijk al aanwezig in ons; tussen de gedachten in. Het is geen nieuwe ruimte, het wakker worden en opmerken is een hernieuwde kennismaking met onze innerlijke ruimte en de kwaliteiten die dit heeft. Het bewust ervaren van innerlijke ruimte en wakkerheid stabiliseren we met zitmeditatie. Het is in deze ruimte waar we kalmte en vredigheid ervaren. Het is in deze ruimte waar we liefdevolheid en waardering versterken. Deze innerlijke ruimte is tevens dezelfde weidse ruimte waar ook onze ware impulsen dagen; ingevingen, nieuwe ideeën en nieuwe invalshoeken.

Deze impulsen bedenk je niet, die dagen. Vanuit wakkerheid merken we deze op.

Vanuit beweging

In Miksang zitten we niet stil, maar bewegen. We wandelen, slenteren met de camera.

We vertragen door eerst stil te staan; stilstaan om te  kijken en zien. Zo vertragen we fysiek, zodat we vanuit de verbinding met onze innerlijke ruimte rustig om ons heen kunnen kijken, opmerkzaam worden. We worden opmerkzaam en luisteren naar wat we voelen wat we écht zien. Dit kan een uitdaging zijn! Want wij zijn gewend te bewegen om te doen. We gaan van A naar B, met een doel.

We luisteren naar onze resonanties, in beweging.

We luisteren naar de sensatie van zomaar iets zien. Onze ogen zijn open, en de ervaring van zomaar iets zien voelen we altijd als een fysieke sensatie. Dit is niet hetzelfde als bedenken wat je wilt gaan zien, op zoek gaan en het dan vinden.

Tussen het zien en fotograferen zit het proces van begrijpen. Het begrijpen hier is zonder meteen indelen in ‘leuk’ en ‘niet leuk’, zonder oordelen en zonder associaties. Tot we begrijpen wat we écht zien. De levendigheid en vreugde van écht zien onderzoeken we praktisch en speels met de Miksang methode. De knop indrukken komt als laatste.

Lees hier meer over de Miksang methode >

Het hart ziet als eerste

Zien vanuit het hart betekent dat uit alles wat er je om je heen ziet, het hart altijd laat weten wat echt resoneert. Voor jou. Je bent niet op zoek maar dit gebeurt. Iets resoneert; iets wat je ziet komt ‘zomaar’ binnen, onverwacht. Via het hart, en dit ervaar je als een fysieke sensatie; een lichte huiver, een schok, een ‘hé, wat was dat?’, of ‘wauw’.

Het is aan jou om deze sensatie op te merken. En hiervoor te stoppen.

Vertragen helpt om op te merken.

Je wordt een betere sensor

Je vertraagt om beter te luisteren.

Je vertraagt om beter te voelen.

Je vertraagt om jouw hart beter te voelen.

Je vertraagt om een betere sensor te worden, zodat je voelt wat resoneert.

Je vertraagt om te leren vertrouwen wat resoneert.

Je vertraagt om jouw ervaring te kunnen ervaren.

Je vertraagt om jezelf helder te kunnen uitdrukken.

Je kan het nooit fout doen

Alles wat er uit voortkomt is een ervaring, en iedere foto c.q. schrijfsel geeft als reflectie weer meer informatie. Over jezelf en over hoe je de methode wel of niet toepast, en zoals je het nu het best kan. Je kan het nooit fout doen.

Zo komen er onverwachte mooie dingen uit tevoorschijn. ‘Onverwacht’ komt voort uit ‘geen verwachting hebben’. Onverwacht komt voort uit het opvolgen wat het hart al laat weten, en het methodisch voeling houden zodat het onverwachte zich kan laten zien.

De richting van het hart

De richting van het hart volgen is geen voorbedachte richting; het brengt je op onbedachte plekken.

Het enige echt voorspelbare aan de richting van het hart is dat het altijd vreugdevol en voldoening gevend is.

En dan

Oefenen, oefenen, oefenen.

Oefening baart kunst.


Hoe werkt Miksang ? >

Eerstvolgende workshop 'Zien Vanuit Je Hart' >

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ff rekenen.... *