De 6 Meest Gestelde Vragen

6 meest gestelde vragen over Miksang Contemplatieve Fotografie

In Miksang ligt de nadruk op pure waarneming en pure expressie. 

Deze contemplatieve benadering van fotografie gaat over wakker en vreugdevol opmerken wat met ons hart resoneert.

Zien vanuit het hart is de ervaring van het levendig en vreugdevol waarnemen, met wakkere ogen een kalme geest en open hart. In deze ervaringen ontmoeten we de visuele schoonheid van het alledaagse. 

Dit mogelijk in ieder moment.

We oefenen om ontvankelijk te zijn wanneer iets zomaar resoneert.
Zodat we bewuster in het hier en nu een moment van geraakt zien kunnen toelaten. Zo herinneren we ons onze kinderlijke verwondering weer, die is er namelijk nog steeds.

In de fotografische expressie balanceren we dit met onze volwassen vaardigheden.


VRAAG 1

Veel foto’s zijn van dichtbij gefotografeerd in Miksang Fotografie. Fotografeer je alleen details, of ook wat je helemaal ziet?

In het begin oefenen we vooral om bewust één iets tegelijk te zien. Zoals we het zien vanuit een staande of zittende positie. Niet straks of daarnet, maar in het hier en nu, op dit moment. We oefenen het zien zonder er meteen iets over te denken.

We zijn namelijk heel goed in denken. En denken is heel handig, maar hoe we denken is niet altijd behulpzaam 🙂

Ons denken wordt supersnel getriggerd zodra we een zintuiglijke ervaring beleven. Vanuit onze levenslange conditionering van alles benoemen vinden we er al heel snel wat van. 

We ontspannen in het zien zoals het is. Vrij van ieder soort context, vrij van het mentale weten en benoemen. We oefenen het opmerken wat ons visueel raakt.

Het blijkt dat geraakt zien heel vaak ook iets heel eenvoudigs en poëtisch is
Als we dit gaan begrijpen ontwikkelen we innerlijke stilte en mentale kalmte over wat we zien. En we verbinden ons met de eenvoud en poëzie van het moment. 

Wat de Miksang foto’s kenmerkt is eenvoud
Een gelukte Miksang foto spiegelt een moment van levendig en geraakt zien. En vanuit innerlijke stilte is het mogelijk om in iedere situatie geraakt zien te ervaren, en oprecht en precies datgene te fotograferen.
Iets kleins, iets wijds.

Niets teveel in beeld en niets te weinig, precies genoeg.

“God is in the details”, meende architect en ontwerper Ludwig van der Rohe.

Kijk op mijn Instagram pagina, waar ik dagelijks een moment van iets kleins of iets wijds gezien plaats >

VRAAG 2

Je kan toch niet de hele tijd open en onbevangen kijken, en alles binnen laten komen? Het lijkt me erg vermoeiend.


Het tegendeel is waar. 
We worden vooral moe van onszelf. Van het vele denken over van alles wat we zien, en over wat in ons leven gaande is. We worden moe van de gesprekken die we in onszelf hebben met onszelf, of met anderen in onszelf. Zo lopen we grotendeels slaapwandelend rond, met open ogen en doorlopende gesprekken in onszelf en onderweg zien we nauwelijks wat. We glijden langs onze dagelijkse wereld, in plaats van dat we contact ervaren.

We ervaren namelijk de hele dag door directe visuele ervaringen, met al onze zintuigen. Maar we laten te weinig zintuiglijke ervaringen toe. Dit is uitputtend.

Veel momenten van directe levendige waarneming redeneren we weg. We voelen ons overweldigd door de veelheid aan prikkels die de hele tijd om ons heen gaande zijn. Oververmoeidheid en burn-out is een trend. En alle aanbod aan media en entertainment waar we op in kunnen gaan en alle publieke reactieve reacties helpen ons niet om innerlijke kalmte te ontwikkelen.

De verleiding om open te staan voor van alles en nog wat wat niet resoneert; dat is waar we moe van worden.

Bij het overweldigd voelen door de veelheid hoort dat we gaan denken dat we ons moeten afsluiten, en onszelf moeten beschermen. Maar dat is meteen ook hard werken, want hoe filteren we?

Het is eenvoudiger om openheid te ontwikkelen en op te merken voor wat ons raakt. Dit geeft inspiratie en energie.

Mijn ervaring is dat hoe meer open ik ben voor het ontvangen van wat me raakt, hoe beter ik deze moment opmerk en toelaat, hoe makkelijker het is om te genieten van de eenvoudige zintuiglijke geraaktheden. Tussen alle dagelijkse dingen door. Niet op speciale plekken, maar in het hier en nu, onderweg van A naar B, van de voordeur naar de fiets, van de auto naar een afspraak, van de tafel naar het koffiezetapparaat.

Als ik laag in mijn energie zit en een rondje slenter in mijn eigen buurt, met de intentie van wakker zien en mijn camera, voel ik me na 5 minuten alweer geïnspireerd. Al het zware valt van me af in de lichtheid van wakker zien en de verwondering.

In het niet te hoeven weten wat ik het volgend moment ga zien en ga fotograferen zit de magie van mezelf zijn. Iedere keer weer verbaas ik me hoe ik binnen no time inspiratie ervaar en waardering voel. Eenvoudigweg door een moment van zomaar zien, iets wat resoneert en wat ik toelaat uit de alledaagse schoonheid op dat moment.

Om in deze eeuw even op te houden met rondrennen, rustig in het gras te gaan zitten, de wereld uit te zetten en de aarde weer te voelen, om het oog toe te staan een wilg te zien, een wolk, een blad – dat is een onvergetelijke, wonderbaarlijke ervaring…

Frederick Franck uit ‘De zen van het zien‘

VRAAG 3

Miksang gaat over helder en geraakt zien, zomaar iets zien en ervan genieten. Dit ervaar ik heel vaak, waarom moet ik dan nog een foto maken?

  1. Wij zijn expressieve wezens. Het creatief uitdrukking geven aan een zintuiglijke ervaring hoort bij onze expressie, en is gezond. Toch onderdrukken we deze impulsen en redenen we veel impulsen weg. Doorlopend! ‘Ik heb het al gezien en dat is genoeg, en het zit nu in mijn hoofd als herinnering’ of ‘ik heb nu geen tijd/zin’, is een vorm van het onderdrukken van onze natuurlijk behoefte aan expressie. Op langere termijn worden we daar niet blij van.
  2. Helder zien is iets waar we me geboren worden, maar dit ervaren we niet altijd! Door het bewust oefenen in onbevangen kijken, je verwonderen én fotograferen blijft het zicht helder. We denken zoveel dat we niet helder zien, en het uitzicht vertroebelt. Wat we werkelijk zien en wat we denken over wat we zien is niet hetzelfde.
  3. Door je te verbinden aan iets zomaar zien, het toelaten en er expressie aan geven, word je preciezer in wat je echt ziet. Het daadwerkelijk fotograferen maakt dat je meer tijd neemt voor wat je in eerste instantie en globaal gezien hebt. Je neemt de tijd om meer precies te zijn en zo wordt het een complete ervaring, een geheel. De ervaring leert dat het geraakt zien vaag wordt. En een algemene valkuil in de kunsten is dat de mooiste beelden in het hoofd zitten, en het een intellectuele verwoording is wat je deelt.
  4. Voor mij is het delen van Miksang foto’s mijn manier om heel eenvoudig en prettig bij te dragen aan een mooiere wereld.

VRAAG 4

Bijna alle Miksang foto’s hebben de regel van derden en de gulden snede in zich. Hoe kies je de compositie zodat je de meest interessante foto krijgt?

Het uitgangspunt in Miksang is als we iets zien wat resoneert, vanuit ons hart, dat de waarneming al compleet is met de compositie al in balans. Dit is intuïtief, en hierin zit een enorme intelligentie.

De compositie zit namelijk al in de resonantie. De compositie ligt al besloten in het geziene. Dit heeft te maken met heilige geometrie. Heilige geometrie is de natuurlijke harmonie in alle vormen. Zowel in de natuur als in alles wat we kunnen zien wat prettig voelt; dikke kans dat je resoneert met iets waar heilige geometrie in zit. Dat is de intelligent van intuïtie. 

We voelen het uit; wat hoort wel bij mijn waarneming en wat niet? Zo ontwikkelen we vertrouwen in dit intuïtieve proces, en uitvoelen wat hier wel en niet bij hoort.

We zien altijd iets in een grotere omgeving, en als we kalm blijven en ons niet laten afleiden door er over te gaan denken wat er interessant is om te fotograferen, is er de ruimte om verder te kijken. We hoeven alleen maar precisie te ontwikkelen in wat er wel en niet bij hoort.

Fotoregels zijn ontstaan uit het analyseren van goed gelukte beelden uit het verleden; van schilderijen en foto’s die algemeen zeer gewaardeerd worden. Ondanks dat de makers dit zeer intuïtief hebben gecreëerd zijn deze regels door analyse en metingen ontstaan. Om een grip te krijgen op hoe zoiets moois gemaakt kan zijn. Wat op zich ook heel leuk moet zijn geweest dit te ontdekken! Maar deze regels zijn niets anders dan een analytische reflectie van de heilige geometrie die al in de beelden besloten ligt. Gemaakt zonder deze regels. In Miksang hebben we dit dus niet nodig.

Fotograaf Edward Weston over compositie:

Het raadplegen van de compositieregels voordat je een foto maakt, lijkt een beetje op het raadplegen van de wet van de zwaartekracht voordat je gaat wandelen. Zulke regels en wetten zijn afgeleid van het voldongen feit; ze zijn de producten van reflectie.

Een goede compositie is eenvoudigweg de sterkste vorm van zien.

VRAAG 5

Waarom altijd in een rechthoek fotograferen? Zo zien we de wereld toch niet?

Inderdaad zien we iets wat ons raakt niet in een rechthoek of in een vierkant. Vanuit de technische aspecten van het zien en hoe onze ogen werken, zien we het eerder ovaal. En zien we het meest scherp en meest kleurrijk in het midden van onze ogen.

Geraakt zien gebeurt niet persé in het midden van onze ogen, het gebeurt juist vaak dat iets vanuit onze ooghoeken opvalt. Daarna gaan we beter kijken; we richten onze beide ogen om het helemaal in ons op te nemen.

Expressie geven aan een moment van geraaktheid kan met fotograferen, tekenen, schilderen, schrijven, dichten, beeldhouwen, computerkunst en met alle creatieve expressievormen die er maar zijn. Iedere creatieve uiting is een vertaling van een iemand’s unieke ervaring van inspiratie, omgezet in een creatieve expressie. Zoals het nog nooit eerder gedaan is!

En ieder medium heeft een specifieke maat en benodigde vaardigheid.

Met het medium fotografie werk je met een rechthoek.
Dit weet je van te voren, en je vertaalt een ervaring van zien met dit specifieke medium. Met alle mogelijkheden en beperkingen die dit met zich meebrengt.

En ook, niet alles wat je geraakt ziet valt uit te drukken in een rechthoek, of zelfs met een enkele foto. Soms is iets filmen geschikter. En soms is loslaten het beste wat je kan doen, en loop je door 🙂

Tegenwoordig kan je op de camera instellen of je met een rechthoek, vierkant of panoramisch beeld wilt fotograferen. Ik geef de voorkeur aan het gebruik maken van de hele sensor, de rechthoek. Met iedere andere instelling van formaat gebruik je slechts een deel van de sensor. Dit vind ik zonde van de sensor.

Ook vind ik eenvoudiger om met één formaat te werken; de maat van de hele sensor.

VRAAG 6

Waarom fotografeer je alleen in kleur? Met zwart-wit komt het er vaak beter uit.

Omdat we de wereld in kleur zien. De nostalgie van het zwart-wit fotograferen stamt uit de tijd vóór kleurfotografie. Fotografie is begonnen in zwart-wit, en tot rond 1960 was dit het meest betaalbare. Zodra het fotograferen in kleur betaalbaar werd stapten de meeste fotograferen over. Dit opende meteen de deur voor de consument en fotograferen werd voor iedereen toegankelijk.

Dit gezegd hebbende is ieder helemaal vrij te kiezen of je fotografeert met of zonder filters; het is allemaal creatieve expressie. Weet dat het verlangen naar zwart-wit of dit mooier vinden eenvoudigweg een voorkeur is; een externe fotografische filter die een interne mentale filter weerspiegelt.

Heb jij een andere vraag over Miksang Contemplatieve Fotografie? Iets wat je graag wilt weten maar hier niet in staat? Kom naar de eerstvolgende Open Lezing 🙂 Of laat het mij hieronder weten.

Deze post is ook beschikbaar in: Engels

2 comments

  1. Hoi Hèlen,
    In dit artikel heb je helder verwoord wat soms lastig is om uit te leggen wat Miksang is, of wat het voor je betekent.
    Ik kan aan iemand vertellen dat het me zo’n blij gevoel geeft, momenten die altijd voorbij komen en zich aandienen. Pas als je door o.a. een foto dit ‘gevoel’ laat zien, kan een ander (hopelijk) het bevroren moment ook ervaren.

    1. Fijn Karin, het gaat inderdaad over voelen wat er gezien is. De ervaring van Miksang is niet altijd makkelijk uit te leggen in woorden. Voor de kijker is dit precies zo, eerst is er het moment van geraaktheid, en dan komt (de behoefte aan) een uitleg of een verklaring. Dat is menselijk 🙂

Comments are closed.