De 6 Meest Gestelde Vragen

6 meest gestelde vragen over Miksang Contemplatieve Fotografie

In Miksang ligt de nadruk op pure waarneming en pure expressie. 

Deze contemplatieve benadering van fotografie gaat over wakker en vreugdevol opmerken wat met ons hart resoneert.

Zien vanuit het hart is de ervaring van het levendig en vreugdevol waarnemen, met wakkere ogen een kalme geest en open hart. In deze ervaringen ontmoeten we de visuele schoonheid van het alledaagse. 

Dit mogelijk in ieder moment.

We oefenen om ontvankelijk te zijn wanneer iets zomaar resoneert.
Zodat we bewuster in het hier en nu een moment van geraakt zien kunnen toelaten. Zo herinneren we ons onze kinderlijke verwondering weer, die is er namelijk nog steeds.

In de fotografische expressie balanceren we onze (kinderlijke) verwondering met onze volwassen vaardigheden.


VRAAG 1

Veel foto’s zijn van dichtbij gefotografeerd in Miksang Fotografie. Fotografeer je alleen details, of ook wat je helemaal ziet?

In het begin oefenen we vooral om bewust één iets tegelijk te zien. Zoals we het zien vanuit een staande of zittende positie. Niet straks of daarnet, maar in het hier en nu, op dit moment.

We oefenen het zien zonder er meteen iets over te denken wat we er van vinden wat we er mee willen of het willen veranderen.

We zijn namelijk heel goed in denken. En denken is heel handig.
Maar hoe we denken is niet altijd behulpzaam 🙂

Ons denken start supersnel op zodra we een zintuiglijke ervaring beleven. Vanuit onze levenslange conditionering van alles benoemen vinden we er al heel snel wat van. Dit hebben we vaak niet eens door, omdat we er zo goed in zijn geworden.

We ontspannen en verbinden ons met geraakt zien
We ontspannen in het zien zoals het is.
Zoals we het zien op dat moment en zoals hetgeen is zoals het is.
Vrij van ieder soort context, vrij van het mentale weten en benoemen.
We oefenen vooral het opmerken wat ons visueel raakt.

Het blijkt dat geraakt zien heel vaak iets heel eenvoudigs is en uit zichzelf vaak al poëtisch is. Als we dit geraakt zien gaan begrijpen – dat dat precies is waarmee we verbinding ervaren en dat we vertrouwen dat het ons unieke zien is – ontwikkelen we innerlijke stilte en mentale kalmte over wat we zien. We verbinden ons met de ervaring van eenvoud en poëzie van dat ene moment. 

Wat de Miksang foto’s kenmerkt is eenvoud
Een gelukte Miksang foto spiegelt een moment van levendig en geraakt zien. En vanuit innerlijke stilte is het mogelijk om in iedere situatie geraakt zien te ervaren. En vanuit oprechtheid en met liefdevolle precisie precies datgene te fotograferen. Iets kleins, iets wijds.

Niets teveel in beeld en niets te weinig, precies genoeg. (lees het artikel)

“God is in the details”, meende architect en ontwerper Ludwig van der Rohe.

Kijk ook eens op mijn Instagram pagina, waar ik dagelijks een moment van iets kleins of iets wijds gezien plaats >

VRAAG 2

Je kan toch niet de hele tijd open en onbevangen kijken, en alles binnen laten komen? Het lijkt me erg vermoeiend.

Het tegendeel is waar. 
We worden vooral moe van onszelf.

  • We worden vooral moe van het vele denken over van alles wat we zien, en over wat in ons leven gaande is.
  • We worden moe van de gesprekken die we in onszelf hebben met onszelf, of met anderen in onszelf.
  • We worden moe van onze innerlijke reactiviteit op van alles nog wat wat we zelf denken.
  • We worden moe van onze innerlijke reactiviteit op de dingen, mensen en gebeurtenissen om ons heen.

Zo lopen we grotendeels slaapwandelend rond, met open ogen en doorlopende gesprekken in onszelf of reactieve commentaar op de dingen om ons heen. Zo zien we onderweg nauwelijks iets. We glijden langs onze dagelijkse wereld, in plaats van dat we contact en verbinding ervaren.

We ervaren namelijk de hele dag door directe en levendige visuele ervaringen, met al onze zintuigen. Maar we laten te weinig zintuiglijke ervaringen echt toe. Dit is uitputtend.

We redeneren geraaktheid weg
Veel momenten van directe levendige waarneming redeneren we weg. We voelen ons overweldigd door de veelheid aan prikkels die de hele tijd om ons heen gaande zijn.

Oververmoeidheid en burn-out is een trend.
Het grote aanbod aan media en entertainment waar we op in kunnen gaan, en alle publieke reactieve reacties die we kunnen lezen zien en horen, helpen ons niet om innerlijke kalmte te ontwikkelen. De wereld om ons heen helpt ons niet om kalmte en innerlijke stilte te ontwikkelen.

Waar we ook moe van worden
Het openstaan voor van alles en nog wat, wat niet positief resoneert. We nemen de hele tijd van alles waar: positief, neutraal en negatief.
Als iets niet op een positieve wijze resoneert, maar ons wel raakt, en we besluiten hier op in te gaan: dit is vermoeiend. We komen vaak in een negatieve kritische spiraal terecht, en dit is eenvoudigweg uitputtend.

Dramatische effecten
Omdat de momenten van geraakt zien genegeerd worden en er toch behoefte is aan expressie wordt er gezocht en gewerkt. Extreme standpunten worden op gezocht en de foto’s worden bewerkt met filters als HDR, zware tinten, vage tinten, doordrukken overbelichten of natuurlijke kleuren omzetten in zwart-wit. Dramatische effecten inzetten om iets over te willen brengen; daar worden we moe van.
We worden moe van zowel het zelf doen als vaak kijken naar gedramatiseerde foto’s.

Onszelf afsluiten = hard werken
Bij het overweldigd voelen door de veelheid hoort dat we gaan denken dat we ons moeten afsluiten, en onszelf moeten beschermen.
Maar dat is meteen ook hard werken, want hoe filteren we, en hoe houden we onze ‘muren ter verdediging’ in stand?

Open staan in het hier en nu
Het is eenvoudiger om openheid te ontwikkelen en op te merken voor wat ons raakt: waar we blij van worden, wat ons verrast, waar we verwondering over ervaren. Dit geeft inspiratie en energie.

Mijn persoonlijke ervaring, wat ik ontdekte tijdens Miksang Fotografie in het begin, is dat hoe meer open ik ben voor het ontvangen van wat me zomaar en onverwacht raakt, en hoe vaker ik deze momenten opmerk en toelaat, hoe makkelijker het is om te genieten van eenvoudige zintuiglijke geraaktheden.
Tussen alle dagelijkse dingen door. Niet op speciale plekken, maar altijd in het hier en nu. Of dat nu onderweg van A naar B is, van de voordeur naar de fiets, van de auto naar een afspraak, op weg naar de supermarkt en terug, wachtend op de trein, bus of in een wachtkamer, of vanaf de tafel naar het koffiezetapparaat.

Laag in mijn energie
Als ik laag in mijn energie zit en een rondje slenter in mijn eigen buurt, met de intentie van wakker zien en mijn camera, voel ik me na 5 minuten alweer geïnspireerd. Al het zware valt van me af in de lichtheid van wakker zien en de verwondering. Ik stem mezelf af op helder zien, en dat geeft energie.

Inspiratie
In het niet te hoeven weten wat ik het volgend moment ga zien en ga fotograferen zit de magie van mezelf zijn. Iedere keer weer verbaas ik me hoe ik binnen no-time inspiratie ervaar en waardering voel. Eenvoudigweg door een moment van zomaar zien, iets wat resoneert en wat ik toelaat uit de alledaagse schoonheid op dat moment.

Om in deze eeuw even op te houden met rondrennen, rustig in het gras te gaan zitten, de wereld uit te zetten en de aarde weer te voelen, om het oog toe te staan een wilg te zien, een wolk, een blad – dat is een onvergetelijke, wonderbaarlijke ervaring…

Frederick Franck uit ‘De zen van het zien‘

VRAAG 3

Miksang gaat over helder en geraakt zien, zomaar iets zien en ervan genieten. Dit ervaar ik heel vaak, waarom moet ik dan nog een foto maken?

  1. Wij zijn expressieve wezens. Het creatief uitdrukking geven aan een zintuiglijke ervaring hoort bij onze natuurlijke expressie. Dat zie je aan kinderen; zij drukken zich heel vaak creatief uit, spelen is natuurlijk. En het is gezond, het draagt bij aan een langer leven. Toch onderdrukken we deze impulsen en redenen we veel impulsen weg. Doorlopend! ‘Ik heb het al gezien en dat is genoeg, en het zit nu in mijn hoofd als herinnering’ of ‘ik heb nu geen tijd/zin’, is een vorm van het onderdrukken van onze natuurlijk behoefte aan expressie. We worden niet blij als we, op langere termijn, onze creatieve expressie onderdrukken. We verkorten daarmee zelfs ons leven.
  2. Helder zien is iets waar we mee geboren worden, maar dit ervaren we niet (altijd) zo! Door het bewust oefenen in onbevangen kijken, je verwonderen én fotograferen blijft het zicht helder. We denken zoveel dat we niet helder zien, en met deze gedachten vertroebelen we ons uitzicht, ons helder zien. Wat we werkelijk zien en wat we denken over wat we zien is niet hetzelfde. Geraakt zien is niet wat je denkt!
  3. Door je te verbinden aan iets zomaar zien, het toelaten én er expressie aan geven, word je preciezer in wat je echt ziet. Het daadwerkelijk fotograferen maakt dat je meer tijd neemt voor wat je in eerste instantie al levendig gezien hebt. Je neemt de tijd om meer precies te zijn en zo wordt het een complete ervaring, een geheel. De ervaring leert dat het geraakt zien, zonder er expressie aan te geven, dan vaag wordt. En een algemene (menselijke) valkuil in de kunsten is dat de mooiste beelden in het hoofd zitten. En dat een intellectuele verwoording de creatieve expressie is wat je deelt. Nee. En ja, als het in de vorm van poëtische expressie is, zoals een gedicht!
  4. Voor mij is het delen van Miksang foto’s, het delen van tijdloze momenten van geraakt zien, mijn manier om eenvoudig, oprecht en prettig bij te dragen aan een mooiere wereld.

VRAAG 4

Bijna alle Miksang foto’s hebben de regel van derden en de gulden snede in zich. Hoe kies je de compositie zodat je de meest interessante foto krijgt?

Het uitgangspunt in Miksang is als we iets zien wat resoneert, vanuit het hart, ogen en geest op één lijn, dat de waarneming al compleet is. Met de compositie al in balans. Dit is intuïtief, en hierin zit een enorme intelligentie.

De compositie zit namelijk al in de resonantie. De compositie ligt al besloten in het geziene. Dit heeft te maken met heilige geometrie. Heilige geometrie is de natuurlijke harmonie in alle vormen. Zowel in de natuur als in alles wat we kunnen zien wat prettig voelt; dikke kans dat je resoneert met iets waar heilige geometrie in zit. Dat is de intelligent van intuïtie. 

We voelen het uit; wat hoort wel bij mijn waarneming en wat niet? Zo ontwikkelen we vertrouwen in dit intuïtieve proces, en uitvoelen wat hier wel en niet bij hoort.

We zien altijd iets in een grotere omgeving, en als we kalm blijven en ons niet laten afleiden door er over te gaan denken wat er interessant is om te fotograferen, is er de ruimte om verder te kijken. We hoeven alleen maar precisie te ontwikkelen in wat er wel en niet bij hoort.

Fotoregels zijn ontstaan uit het analyseren van goed gelukte beelden uit het verleden; van schilderijen en foto’s die algemeen zeer gewaardeerd worden. Ondanks dat de makers dit zeer intuïtief hebben gecreëerd zijn deze regels door analyse en metingen ontstaan. Om een grip te krijgen op hoe zoiets moois gemaakt kan zijn. Wat op zich ook heel leuk moet zijn geweest dit te ontdekken! Maar deze regels zijn niets anders dan een analytische reflectie van de heilige geometrie die al in de beelden besloten ligt. Gemaakt zonder deze regels. In Miksang hebben we dit dus niet nodig.

Fotograaf Edward Weston over compositie:

Het raadplegen van de compositieregels voordat je een foto maakt, lijkt een beetje op het raadplegen van de wet van de zwaartekracht voordat je gaat wandelen. Zulke regels en wetten zijn afgeleid van het voldongen feit; ze zijn de producten van reflectie.

Een goede compositie is eenvoudigweg de sterkste vorm van zien.

VRAAG 5

Waarom altijd in een rechthoek fotograferen? Zo zien we de wereld toch niet?

Inderdaad zien we iets wat ons raakt niet in een rechthoek of in een vierkant. Vanuit de technische aspecten van het zien en hoe onze ogen werken, zien we het eerder ovaal. En zien we het meest scherp en meest kleurrijk in het midden van onze ogen.

Geraakt zien gebeurt niet persé in het midden van onze ogen, het gebeurt juist vaak dat iets vanuit onze ooghoeken opvalt. Daarna gaan we beter kijken; we richten onze beide ogen om het helemaal in ons op te nemen.

Met de camera als medium geven we op poëtische wijze expressie aan onze ervaringen van geraakt zien.

Expressie geven aan een moment van geraaktheid kan met fotograferen, tekenen, schilderen, schrijven, dichten, beeldhouwen, computerkunst en met alle creatieve expressievormen die er maar zijn. Iedere creatieve uiting is een vertaling van een iemand’s unieke ervaring van inspiratie, omgezet in een creatieve expressie. Zoals het nog nooit eerder gedaan is!

En ieder medium heeft een specifieke maat en benodigde vaardigheden om het zo natuurlijk en ontspannen mogelijk uit te kunnen drukken.

Met het medium fotografie werk je met een rechthoek.
Dit weet je van te voren, en je vertaalt een ervaring van zien met dit specifieke medium. Met alle mogelijkheden en beperkingen die dit met zich meebrengt.

En ook, niet alles wat je geraakt ziet valt uit te drukken in een rechthoek, of zelfs met een enkele foto. Soms is iets filmen geschikter. En soms is loslaten het beste wat je kan doen, en loop je door 🙂

Tegenwoordig kan je op de camera instellen of je met een rechthoek, vierkant of panoramisch beeld wilt fotograferen. Ik geef de voorkeur aan het gebruik maken van de hele sensor, de rechthoek. Met iedere andere instelling van formaat gebruik je slechts een deel van de sensor. Dit vind ik zonde van de sensor.

Ook vind ik eenvoudiger om met één formaat te werken; de maat van de hele sensor.

Ken het medium: met alle mogelijkheden en beperkingen.

VRAAG 6

Waarom fotografeer je alleen in kleur? Met zwart-wit vind ik het er vaak beter uitzien.

Omdat we de wereld in kleur zien. De nostalgie van het zwart-wit fotograferen stamt uit de tijd vóór kleurfotografie. Fotografie is begonnen in 1826 met zwart-wit, en tot rond 1960 was dit het meest betaalbare.

Zodra het fotograferen in kleur betaalbaar werd stapten de meeste fotograferen over. Dit opende ook de deur voor de consument, en fotograferen werd voor iedereen toegankelijk.

Dit gezegd hebbende is ieder helemaal vrij te kiezen of je fotografeert met of zonder filters; het is allemaal creatieve expressie. Weet dat het verlangen naar zwart-wit of dit mooier vinden eenvoudigweg een mentale voorkeur is; een externe fotografische filter die een interne mentale filter weerspiegelt.

Heb jij een andere vraag over Miksang Contemplatieve Fotografie? Iets wat je graag wilt weten maar hier niet in staat? Kom naar de eerstvolgende Open Lezing 🙂 Of laat het mij hieronder weten.

This post is also available in: Engels

  • Hoi Hèlen,
    In dit artikel heb je helder verwoord wat soms lastig is om uit te leggen wat Miksang is, of wat het voor je betekent.
    Ik kan aan iemand vertellen dat het me zo’n blij gevoel geeft, momenten die altijd voorbij komen en zich aandienen. Pas als je door o.a. een foto dit ‘gevoel’ laat zien, kan een ander (hopelijk) het bevroren moment ook ervaren.

    • Fijn Karin, het gaat inderdaad over voelen wat er gezien is. De ervaring van Miksang is niet altijd makkelijk uit te leggen in woorden. Voor de kijker is dit precies zo, eerst is er het moment van geraaktheid, en dan komt (de behoefte aan) een uitleg of een verklaring. Dat is menselijk 🙂