Fris Zien is geen speciaal talent

Fris zien is geen speciaal talent

Iets fris zien is geen speciaal talent. Het is een eigenschap waarmee we worden geboren. Als baby, peuter en kleuter zagen we alles nieuw, voor het eerst, heel fris.

Nu we volwassen zijn, zijn we gewoon vergeten dat we ieder moment fris kunnen zien.
We merken vaak niet meer dat we al heel vaak fris zien.

We zien namelijk wel fris, dat gebeurt de hele dag door. Maar we merken het meeste niet en we herkennen grotendeels niet meer wat ‘fris’ zien is.

Simpelweg omdat we in de loop van de jaren heel goed zijn geworden in het denken!

We ervaren vaak wel de grote momenten van ‘fris zien’ – een regenboog, mooie bewolkte luchten, een fraai bloemstuk, zonsondergang, een nieuw gestucte muur, een vervallen huis, etc.

Maar ook ervaren we de hele dag door kleinere momenten van ‘fris zien’: een schaduw op de muur, een streepje licht op de grond, een hangend blaadje op de zijkant van een glanzende auto, een regendruppel die elegant naar beneden glijdt, reflecties en vloeiende kleuren in het natte wegdek, afzetlint wat elegant deint op een bries, bloesemblaadjes die in de sloot drijven, afbladderend verf in doffe kleurschakeringen, een spoor van golvende reflecties in het water die een meerkoet achterlaat, etc.

Onze aandacht is altijd ergens

Onze aandacht is altijd ergens, en kan bij één iets tegelijk zijn.

Onze aandacht gaat gewoontematig vaak naar het denken, want we denken heel veel. En door de aandachtigheid van het denken vormen zich wolken van gedachten. En wolken van gedachten vertroebelen onze frisse blik.

We kunnen namelijk één ding tegelijk met onze aandacht: we zien iets fris óf we denken.

Denken is handig

Denken is handig en nodig, maar van teveel denken worden we moe en  voelen we ons overbelast. (En daar denken we ook weer over na)

De werkelijke vraag is; is het behulpzaam dat we zoveel denken?

We worden eigenlijk niet moe van de dingen om ons heen, en de indrukken die we ontvangen, maar we worden vooral moe van wat we erover denken. Bewust en onbewust.

Altijd fris zien, ieder moment

We kunnen altijd, ieder moment weer in onze frisse blik stappen. Zo dichtbij is het in ons aanwezig.

En hoe stappen we in onze frisse blik?

Wat dezelfde vraag is als: hoe verschuiven we onze aandacht van denken naar kijken en zien?

Onze geest: denken en ruimte

Daarom eerst iets hierover: als we het over onze geest hebben kunnen we zeggen dat onze geest 2 aspecten heeft. Denken en ruimte.

Als we het hebben over onze geest bedoelen we meestal onze denkende geest. En dit deel van onze geest is heel actief, en ook bedoeld om te denken, en hebben we door de jaren heen heel goed getraind!

Ruimte

Het andere aspect van onze geest is ruimte: open ruimte, onze innerlijke ruimte. En deze open ruimte is niet alleen leeg. Het heeft allerlei kwaliteiten, zoals: intuïtie, ruimtelijkheid, kalmte en stilte.

Ruimte en onszelf ontspannen


Onze denkende geest is vaak overtraind. En hebben we ruimte nodig. Dit vinden we als ervaring letterlijk tijdens een boswandeling, aan het strand, of tuinieren in de tuin, hardlopen, sporten etc. We ontspannen onze vaak overbelaste denkende geest. We geven ruimte aan onze innerlijke ruimte.

Hiermee trainen we niet alleen onze geest maar ontspannen we onze geest en onze hele zijn: ons lijf en onze actieve denkende geest. Onze aandacht gaat nu naar de zintuigen van horen, voelen, ruiken, proeven en zien. We zijn namelijk altijd aandachtig. We horen de bladeren ritselen, de zon op ons gezicht, de geur van dennenbomen of zilte zee. Met volle aandacht ontspannen we.

Afdalen vanuit ons hoofd naar ons hart


  • In Miksang Fotografie trainen we niet ons denken, maar de open ruimte van onze geest. ‘Trainen’ betekent hier dat we met onze aandacht afdalen vanuit ons denken naar de open ruimte in onszelf. En vanuit de open ruimte in onszelf gronden we in ons hart, en geven ruimte aan ons intuïtieve weten wanneer we iets geraakt zien. Het intuïtieve weten is wat we voelen. We voelen als iets ons raakt, zomaar, uit het niets.
  • We onderzoeken visueel en zintuigelijk onze directe omgeving met bewuste aandacht. Losjes en aandachtig tegelijk. We voelen beter wat onze ogen en ons hart al gezien hebben. Maar dit voelen wordt vaak door onze snelle denkende geest in de snelheid overgeslagen: of we redeneren het weg of we willen het meteen veranderen of we willen iets anders zien.
  • Onze ogen en camera samen worden het instrument om ons hart en geest samen te brengen. Ontspannen en aandachtig tegelijk. In het hier en nu.

We oefenen het herkennen van momenten van zomaar iets zien, geraakt zien, fris zien. In het nu.

We oefenen verder om te vertrouwen dat deze momenten van fris zien meer dan de moeite waard zijn!


©Hèlen A Vink, 5 april 2016