De kunst van het stilstaan

Het lijkt zo eenvoudig: stilstaan.

Even stilstaan bij wat je ziet.

Met name met fotograferen is stilstaan cruciaal.

Hier heb ik het niet over het stilstaan om een foto te maken met de camera voor het indrukken van de knop.

Maar al ruim ervoor.

Om echt te kunnen zien en dieper te kijken, is volledige stilstand nodig.

Letterlijk, fysiek.

Fysieke snelheid

We gaan eenvoudigweg vaak te snel om visueel geraakt te worden.

We gaan te snel om te voelen wat ons onderweg raakt.

Lopend of rijdend.

Ik heb het hier niet persé over extreem hoge fysieke snelheid; meestal is ‘flink de pas er in’ al te snel om echt iets te kunnen zien.

We zien wel, maar op een conventionele manier; onze ogen zijn open en we zien net genoeg om te weten wat het is.

Vaak zien we net genoeg om van A naar B te gaan, om veilig aan te komen.

Mentale snelheid

Mentale snelheid hier is dat we te veel gedachten denken.

We zijn volledig aandachtig met het denken over iets; we zijn in gesprek met onszelf in onszelf, in gesprek met anderen in onszelf.

We zijn niet beschikbaar met onze visuele aandacht voor onze directe omgeving.

Onze ogen zijn open en we zien niet veel, want we zijn compleet aandachtig met gesprekken in onszelf.

We denken na over gesprekken die we hebben gehad met anderen, en wat we zelf gezegd hebben.

Dit herhalen we eindeloos; in vele versies van in gesprek zijn met onszelf.

Ook ervaren we de gevoelens, emoties en opvolgende gedachten die dit doorgaande aandachtige denken teweeg brengt. Zo komen we in de spiraal van volledig geabsorbeerd zijn in onszelf.

Het denken van gedachten gebeurt bewust en onbewust in onszelf. Omdat onze aandacht altijd ergens is we zijn nooit niet aandachtig – we zijn altijd aandachtig aan het denken. Snel, langzaam, gefocussed, ongefocussed, actief, reactief, gewoontematig, herhalend, met pauzes, zonder pauzes, bewust en onbewust.

We glijden langs de wereld

Vooral in deze fysieke en mentale snelheid is het niet goed mogelijk om visueel contact te maken met onze alledaagse wereld; we glijden er met ons zicht langs.

Onze ogen zijn wijd open, maar we zien weinig.

In deze snelheid wordt ons inherente tedere hart nauwelijks geraakt, we glijden ook langs ons hart.

Maar toch… worden we geraakt.

Want geraakt worden met onze zintuigen gebeurt de hele dag door.

Wij nemen altijd en overal iets waar; ieder moment komt iets binnen via onze zintuigen van zien, horen, ruiken, voelen en proeven. Bewust, semi-bewust en veelal onbewust: duizenden prikkels per seconde. Daar zijn we ook op gebouwd, en deze stroom van prikkels op zich vormt geen enkel obstakel. Want niet alles raakt ons. Wat veel belangrijker is is begrijpen wat ons echt raakt en hoe ons denken werkt. En hoe wij op een selectie uit al deze prikkels reageren met ‘filters’; meningen, overtuigingen, oordelen, associaties, aannames en definities. Dit filtermechanisme vormt een buffer tussen de wereld om ons heen en een directe zintuiglijke ervaring die ons raakt. En dan lijkt alles binnen te komen! Maar eigenlijk glijden wij langs de wereld. We voelen niet meer goed wat ons raakt, en gaan dan meer denken over wat we ervaren dan wat we voelen.   

Een ‘gap’

Tussen alle gedachten is er na iedere gedachte een ruimte.

Vaak lijkt het alsof ons denken één continue stroom  van opvolgende gedachten is.

Maar als we vertragen en dit nader onderzoeken, ontdekken we dat als de eerste gedachte geëindigd is en de volgende moet beginnen er een ruimte is; een ‘gap’.

Een ruimte, een ‘gap’ waar even niets gebeurt. Maar in de snelheid van opeenvolgende gedachten lijkt het alsof er geen ruimte is.

In deze ‘gaps’ vinden de momenten van geraakt worden plaats door iets uit onze alledaagse wereld, keer op keer.

We worden heel even en kort geraakt, het gaat rechtstreeks naar ons hart, maar we merken het niet op, geven er te weinig aandacht aan of redeneren het weg.

We zijn op weg zijn naar de volgende gedachte of de volgende actie, of de volgende locatie, of de volgende bijeenkomst.

We zijn eenvoudigweg niet beschikbaar, we zijn niet beschikbaar voor de ‘gap’.

Waarom stilstaan?

Stilstaan geeft de gelegenheid om in de ruimte tussen de gedachten te landen, in onze innerlijke stilte te kunnen landen.

Deze innerlijke stilte is dezelfde ruimte als de ‘gap’ – deze ruimte is niet een andere ruimte.

Met name in het begin van het begrijpen en ervaren van deze ‘gap’, is het heel handig als een ingang naar de ruimere ruimte in onszelf. 

Maar we hebben onze innerlijke stilte simpelweg nog niet gestabiliseerd, we zijn er nog niet vertrouwd genoeg in. 

Stilstaan – op straat, in de natuur, in huis of ergens in een gang – geeft ons de mogelijkheid onze mentale snelheid te kalmeren, en in te loggen op de ruimte tussen de gedachten, en hier in te leunen.

Mind the gap

Stilstaan is gezond!

Bewegen is gezond, en stilstaan is gezond.

Met name stilstaan met de intentie van visuele wakkerheid.

Stilstaan geeft de mogelijkheid ons lichaam te kalmeren.

Om allerlei fysiologische, neurologische en zelfs cellulaire processen te harmoniseren.

Ademhaling, hartslag, spierspanningen, darmbewegingen etc. komen tot rust en hersengolven veranderen.

Als je regelmatig stilstaat, en met aandacht kijkt en luistert, worden patronen van stress en piekeren doorbroken.

Dit heeft een positieve invloed op het lichaam.

Stilstaan met visuele aandachtigheid is een makkelijke manier van kalmeren, harmoniseren en opladen.

Dit kan overal en ieder moment van de dag.

Stilstaan met een intentie

Met de intentie om beschikbaar te zijn; de intentie van wakker kijken, zodat we echt kunnen zien.

Echt zien houdt in dat:

  • we visueel gewaarzijn bewust toepassen
  • ons hart open is
  • onze geest beschikbaar is om op te merken wat resoneert uit onze directe dagelijkse omgeving
  • dat onze geest, hart en ogen op één lijn zijn: uitgelijnd

We zijn beschikbaar.

Hoe kom je volledig tot stilstand?

Het lijkt zo eenvoudig…!

Wat ik echter regelmatig van deelnemers in Miksang workshops hoor is dat langzamer wandelen en een pauze nemen, door ergens even stil te staan of te zitten, niet zo eenvoudig blijkt te zijn.

Het begint met bereidheid

Dat we de bereidheid hebben om tot stilstand te komen, om stil te staan.

Tot stilstand komen gaat namelijk vaak tegen goed getrainde gewoontes in.

  • de gewoonte om goede foto’s te zoeken en te willen vinden.
  • de gewoonte om te denken dat een goede foto ergens anders is dan waar je nu bent.
  • de gewoonte om ergens op tijd te moeten komen
  • de gewoonte om door te lopen als je eigenlijk al voelt dat je moe bent en even een pauze nodig hebt.

Gun het jezelf

Jouw lichaam is hoogst intelligent en geeft de hele tijd signalen af.

  • Ga langzamer, loop langzamer.
  • Merk op wanneer je voelt dat het tijd is om stil te staan, en voel het echt.
  • Volg het op; stop meteen of zoek een plek in de buurt waar je even kan stilstaan, of stilzitten.

Drop het verhaal

Dit is cruciaal!

Als je stilstaat en rondkijkt; laat iedere opkomende verhaallijn los zodra je een zintuiglijke ervaring ervaart.

  • Wees aanwezig waar je bent.
  • Merk op wat je zintuiglijk ervaart.
  • Voel de ervaring van een zintuiglijke gewaarwording.

En als er een verhaal omhoog komt en je even meegaat in een verhaallijn; zodra je dit opmerkt, keer met je visuele aandacht terug naar wat er is.

Drop het verhaal.

Drop het verhaal

Drop het verhaal.

Leun in je innerlijke stilte – vrij van verklaringen, vrij van conclusies en vrij van associaties.

Blijf stil.

Hoe doe je dit in de praktijk?

Ga ergens staan, of zitten, waar je je veilig voelt.

  • Grond jezelf.
  • Sluit je ogen, of hou ze open.
  • Adem een paar keer bewust in en uit, tot je meer in je buik en borstkas bent geland.
  • Luister naar geluiden, voel de temperatuur, voel de wind.
  • Voel je voeten op de aarde.
  • Voel je hele lichaam.
  • Visualiseer een loodlijn verticaal door je ruggengraat; vanaf je bekken loodrecht naar je kruin en terug, tot je je recht en uitgelijnd voelt.
  • Visualiseer een gouden draad uit je kruin richting de hemel, en voel de expansie en weidsheid.
  • Voel dat jij de verbinding bent tussen hemen en aarde, gegrond. Met jouw hart als het centrum van verbinding en ware creativiteit en expressie.
  • Open nu je ogen, blijf ontspannen en kijk om je heen.

Observeer, en laat de visuele ervaringen die je ervaart binnenkomen.

Blijf stil.

Er is alleen dit moment

Er is geen andere plek of tijd waar je hoeft te zijn.

Het is goed waar je bent.

Het is veilig waar je bent.

Je bent precies op de juiste plek, op het juiste moment.

Je bent in het hier en nu.

Je bent aanwezig, met open ogen.

Je hebt alleen dit moment.

Er is alleen dit moment.

De magie van stilstaan

Er gebeurt iets magisch als je stilstaat.

Je zintuigen openen zich.

Je hart opent zich.

Je voelt ruimtelijkheid, en meer zachtheid komt binnen.

Schoonheid komt naar jou toe.

De kunst van het stilstaan

Dit is wat alle gelukte Miksang foto’s laten zien, van iedere Miksang beoefenaar.

De kunst van het stilstaan en de unieke resonantie van zomaar iets zien.

En dit ‘zomaar iets’ uit alledaagse schoonheid helemaal te hebben ontvangen.

Vanuit het hart, via de camera, via de foto rechtstreeks naar een ander hart.

©Hèlen A Vink, 15 augustus 2018