Ontvouw je eigen mythe

“Maar neem geen genoegen met verhalen,
over hoe het anderen is vergaan.
Ontvouw je eigen mythe,
zonder ingewikkelde verklaringen,

zodat iedereen de passage begrijpt.”

RUMI (1207 – 1273)
(uit een gedicht zonder titel, The Essential Rumi)


“Vind je innerlijke bron en ontvouw” zegt Rumi.

Deze bovenstaande prachtige zinnen, uit het gedicht van Rumi, verwijzen naar onze innerlijke bron van het reeds weten wat ook het wel het ‘niet-weten’ wordt genoemd: onze eigen wijsheid, onze eigen mythe, onze eigen expressie. 

Onze eigen mythe ontstaat vanuit onze meest eigen expressie; onze altijd unieke ontvouwing van meer van onszelf. Vanuit onze diepste, ruimste en meest nabije innerlijk. Eén moment tegelijk.

De neiging om veel naar anderen te kijken als de grootste bron van inspiratie kan een belemmering vormen deze zelfde bron van eigen wijsheid en de ontvouwing van onze eigen mythe, in onszelf aan te boren.

Als we iemand inspirerend vinden is het omdat we iets herkennen wat we zelf ook hebben. Iets spreekt ons aan en we worden er als een magneet naar toe getrokken. Om er van te genieten! Wat er ook altijd inzit en sterker wordt is dat we hiervan ook graag zelf iets willen hebben en dit willen manifesteren.

Zolang we nog niet begrijpen dat we onszelf mogen toestaan te ontvouwen, helemaal en op unieke wijze, net zoals de ander die we bewonderen zich heeft ontvouwen, vormt bewondering een obstakel. En een fikse uitdaging.

“Neem geen genoegen met verhalen hoe het anderen is vergaan.”

TEVEEL naar anderen (blijven) kijken (een wereldwijde trend): overmatig bewonderen wat ze kunnen en expressie geven in woorden of daden of creatieve expressie en op een voetstuk zetten, vormt een belemmering. Net zoals overmatig klagen en aandacht geven aan wat allemaal ongewenst verloopt, volgens onze overtuigingen. Dit vormt simpelweg een belemmering onze eigen bron te voelen, te verkennen en te vertrouwen.

Overmatig aandacht geven op positieve of negatieve wijze: beide versies vormen een belemmering voor ons meest eigen expressie vanuit onze innerlijke reeds aanwezige bron, ons eigen licht.

“Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis
waar we het allerbangst voor zijn.” 

Van Marianne Williamson uit ‘Return to Love’ (nee, niet Nelson Mandela)

Vanuit deze bron van licht geven we altijd een unieke uitdrukking. We geven. En de uitdrukking heeft dan geen ingewikkelde verklaring nodig. Het gebaar, de zin, de foto, welke expressie dan ook, vanuit deze bron spreekt voor zichzelf vanuit zichzelf.

Zodat iedereen de passage begrijpt.


Foto © Hèlen A Vink, 9 oktober 2016, Zandvoort

This post is also available in: Engels Duits Spaans