Overgave aan het niet-weten

Ons diepste verlangen

Waar wij uiteindelijk en werkelijk ten diepste naar verlangen is heel direct en zeer intiem onze waarnemingen te ervaren.
Met waarnemingen hier bedoel de ervaring van zintuigelijke waarnemingen.
Dit verlangen naar intimiteit delen we met elkaar en herkennen we in elkaar.

Het intiem ervaren van een waarneming is bij het gevoel en de sensatie kunnen blijven zonder en mentaal mee aan de slag te gaan.
Intiem is direct waarnemen, en de volle beleving van de (zintuigelijke) waarneming toelaten.

We kunnen één ding tegelijk , of we ervaren of we denken over de ervaring. Het is het één of het ander, maar niet beide tegelijk.

Hoeveel verkregen kennis en aangeleerde vaardigheden we ook maar hebben, en waar we goed mee uit de voeten kunnen in gesprekken en sociale uitwisseling, in de directheid en intimiteit van een pure waarneming valt het belang van verworven vaardigheden helemaal weg.

Een waarneming ervaar je helemaal zelf, in je eentje. Alleen ervaar je de volle verbinding met iets wat je zintuigelijk waarneemt.

In deze ervaring ben je volledig wakker aanwezig in het nu.

Dit kan je uitdrukken op een creatieve wijze.

Creatieve expressie is geen luxe

Creatieve expressie vanuit inspiratie is een levensbehoefte.
Net zoals zuurstof, water, slaap, eten, relaties – welke allemaal fundamenteel bijdragen aan een lang en gezond leven – is creatieve expressie een levensbehoefte. Zuurstof, water, slaap en eten staan bovenaan en vervullen de essentiële levensbehoefte om te kunnen leven op deze planeet met dit lichaam.

Relaties en onderdak dragen bij aan het leven waardoor je gelukkig wordt en langer leeft.
Ook creatieve expressie is noodzakelijk als levensbehoefte. Niet op orde termijn maar op lange termijn draagt creatieve expressie bij aan jouw levensduur en gezondheid.

Of het nu een gedicht is, een dans, een sculptuur, een schilderij, muzikaal expressie of een foto – om als volwassene creatieve expressie te uitten is in essentie om onbevangen te zijn, om op een kinderlijke wijze onbevangen te zijn.

Om onbevangen kunnen te zijn is het nodig onszelf over te geven aan het onbevangen zijn.
Het is nodig onszelf over te geven aan de onbegrensde en zachtmoedige ruimte van niet-weten; onbevangen.
Om zonder een vooringenomen idee te zijn, om niet te weten wat je het volgende moment gaat doen.

Overgave aan het niet-weten

Vaak wordt gedacht dat overgave ook het opgeven van controle is, of het verliezen van controle.
Overgave is niets anders dan ontspannen in de controle die je al hebt. Het niet-weten omvat alles wat je nodig hebt, en hier kom je terecht als je je overgeeft.

In de overgave aan het niet-weten, in het leunen in het niet-weten komen we erachter dat we het al weten!

Zoals in zitmeditatie gebeurt, met de intentie van de ademhaling volgen, met de instructie van het loslaten van opkomende gedachten en iedere keer weer terugkeren naar de ademhaling en het gewaarzijn van aanwezig zijn in de fysieke ruimte, landen we in het niet-weten.

Momenten van totale ontspanning gebeuren zomaar. In deze momenten ervaar je ontspanning met wakkerheid en oplettendheid.

In deze momenten van wakkere ontspanning nemen we eenvoudig waar. Dit is de ruimte waarin we ontspannen kunnen waarnemen.

Vanuit de ruimte van niet-weten zien we de realiteit

Het niet-weten is de natuurlijke ruimte in onszelf, en het is de ruimte tussen onze gedachten. Dit is dezelfde ruimte.

In deze ruimte in onszelf, laten we onze gedachten komen en gaan, zonder dat ze een spoor achter laten.
In deze lichtheid is er ruimte waar inspiratie uit het niets, uit het niet-weten, naar jou komt.

Als we in staat zijn te ontspannen – te ontspannen bij het kijken naar een een wolk, te ontspannen bij het zien van een regendruppel en zijn echtheid – zien we de onvoorwaardelijkheid van de realiteit, die heel eenvoudig aanwezig is in de dingen zoals ze zijn, heel simpel. We zien bijvoorbeeld een vlieg rondzoemen, of we zien een sneeuwvlok, rimpelingen op het water, een zwarte-weduwe-spin, het kan van alles zijn. Al die dingen kunnen we heel eenvoudig, gewoon en met waardering waarnemen.

Chögyam Trungpa, uit ‘Shambhala; De weg van de krijger’

 

Foto ©Hèlen A Vink, April 13 2014, Zandvoort