Zonder enige verwachting

Op zo’n winderige zondag.
Net iets te koud met motregen, en er toch op uit gaan.

Dat belooft altijd een heerlijke wandeling, ongeacht wat dan ook – weet ik ondertussen uit ervaring.

Zonder enig idee, zonder enige verwachting over wat ik ga beleven ga ik naar buiten. In mijn eentje, met mijn camera en goed gekleed, een stukje wandelen. Zonder agenda, doelloos op pad = met grote verwondering wat er zoal te zien en te beleven is. Zonder enig idee wat ik ga zien en over wat ik ga zien en fotograferen. Zonder enige verwachting.

Het enige ijkpunt is dat ik straks weer thuis ben, over een uurtje of wat.

En, wat het weer betreft, er is maar één ding slecht aan ‘slecht’ weer.
Dat is slecht gekleed zijn, en het dan te koud hebben.

Weer thuis: uitgewaaid, zand in mijn schoenen, frisse wind opgesnuifd en door mijn haren, met wat kletspraatjes onderweg. En ook – momenten van niets, even niet weten welke kant nu op te gaan, en mezelf dan laten leiden door de wind, gewoon omdat het zo prettig is. Werkelijk geen idee hebben, afgewisseld met meerdere ervaringen van complete verrassing door wat ik tegenkwam.

Een zintuigelijk avontuur van de magie van een gewone zondag. Met een gloed van overdaad van verbondenheid, diepe vreugde én enkele momenten deze zondags zintuigelijk avontuur met mijn camera te hebben uitgedrukt!

Foto ©Hèlen A Vink, Zandvoort, 28 maart 2015

 

Deze post is ook beschikbaar in: Engels, Spaans